Het lijkt erop dat er voor nu een einde komt aan dit weblog.
Zomer 2007 zal niet te boek staan als "zomer", het was meer een combi van lente en herfst met een paar snikhete dagen er tussendoor.
Als je een berichtje wilt krijgen als ik weer verder ga op deze plek laat dan een comment achter met je emailadres.

La Vache Qui Rêve: The Place To Be!

De route van Tom langs Parijs was dezelfde route die wij altijd al reden en is de route die Bart ons ooit heeft aangeraden. Bij Antwerpen was het raak. Groot Oponthoud! File! Tom geeft aan dat we rechts aan moeten houden richting Breda. Doen we ook altijd al. Na een uur file en waarschijnlijk 2 kilometer "rijden" besluiten we Tom te negeren en via Rotterdam te rijden. Die rijbaan is nagenoeg leeg en stroomt lekker door. De volgende keer beslissen we zoiets dus een uur eerder. Tom rekent een alternatieve route voor ons uit maar wil ons toch echt via Breda laten rijden. Na hem de opdracht te hebben gegeven om langs Rotterdam te rijden doet hij wat we willen. Dat is geloof ik nog het lastige van zo'n ding: laat je Tom doen wat jij wil of laat Tom je doen wat Tom wilt.

Enfin, we zijn weer in Amsterdam. Het was fijn Joeke weer te zien en al haar vakantieverhalen te horen.
Ik heb vrijdag al een beeldschermconverter in mijn MacBook laten vervangen (scherm trilde bij het opstarten) en kon naar hartelust de nieuwe iMac strelen. Mooie combi zal dat straks zijn als de iPhone verkrijgbaar is in Nederland: de nieuwe iMac heeft de iPhone look and feel.



Op de Rietveld komen er komende week 24 binnen die we eens fijn in de werkplaats gaan gebruiken.

Vertrek naar Amsterdam. Na de brandnetels een echte Franse douche gegeven te hebben (die zien we nooit meer terug) rijden we de route die Tom ons wijst. We steken inderdaag veel kilometers af en rijden door het kleine Franse boerenlandschap naar Châteauroux om daar de snelweg op te gaan.
Vroeger toen Joeke nog meereed waren er, om de tijd te doden, op een paar momenten ijsjes te verdienen. Wie het eerste het bord van Parc Asterix zag, de aanwijzingen voor Eurodisney en het Apple logo in zuid Parijs.



Onmiskenbaar heb ik dit keer een ijsje gewonnen. Onderaan links Tom.

Naast de Linde staan twee kersenboompjes. Erg scheef omdat ze erg dicht bij elkaar staan en ook nog eens erg dicht tegen de Linde aan. Wat 24 jaar verwaarlozing kan opleveren.
Toen wij het beheer over La Vache Qui Rêve overnamen waren de twee boompjes voor ons ook niet het eerste waar we aan begonnen. Soms een tak eraf en wat fatsoeneren, meer niet. Tot woensdag. Martine werkte nog wat aan de groenvoorziening en we hadden het er al over gehad om de boompjes te kappen omdat we 5 nieuwe boompjes een kans willen geven om volwassen te worden.
Ze zijn spontaan uit de grond aan het groeien en staan verder uit elkaar dan de bestaande boompjes en hebben daardoor geen last van elkaar. Later beslissen we welke daar weer van overblijven.

Enfin, het leek het geschikte moment. Met de handzaag heeft Martine de boompjes afgezaagd op "zithoogte" en klaar!
De bestemming was al een paar dagen geleden bedacht: zithoogte betekent een bankje of te gebruiken als tafeltje. Hier het nieuwe beeld.



Met uitzicht op de vuurplaats en de olijfboom.







De "verse" boom.

Voor de opening van de broodoven hoort een gietijzeren deur die we nooit in huis gevonden hebben. Tot nog toe was de opening afgesloten door middel van een stapeltje stenen. Daar kropen dan lustig de Eikelmuizen door naar binnen, maar niet lang meer: we hebben nu een heuse nepklep. Maar eerst moest er gerestaureerd worden.

Martine aan het werk:



Er wordt gevoegd met een mengsel van klei zo van ons land en zand. Beetje water en klaar.


En dit is dan de nieuwe "deur"



Let op de eerste poging van mijn graveerwerk. Voor het eerst mijn nieuwe Dremel gebruikt deze vakantie: eerst voor het afslijpen van een boutje dat de nieuwe knop op het deksel van de braadpan moet vasthouden, daarna dit graveren en het laatste klusje was het afslijpen van de klinkhouder van de voordeur.
Ja bezoekers van dit jaar: iedereen kan nu gewoon de huisdeur openen zonder het "truukje " te kennen.

In het begin is het leuk. Al snel wordt er op het wandelen gekort. Wandelen in het donker is eng. De vriendjes en vriendinnetjes zijn er niet. Het is hier buitengewoon saai te noemen.



Gelukkig gaan we donderdag al weer terug naar Amsterdam.

In de zwarte potjes zit bramenjam en in de andere potjes pruimenjam. Fabrication Maison par Martine.

Nu wij op bezoek bij de Parijzenaars die onze directe buren zijn. De hele familie was er inclusief zus en nicht met aanhang, kind en hond. En het was een gekke avond kun je wel zeggen . . . .

In de serie wat is dat nou weer: het pijpje. Takje van het kersenboompje met een zwam die min of meer verhout is dwz. hout geworden of daar erg sterk op lijkt. Enfin, het is vast en zeker een kabouterpijpje.

Niet vergeten maar alleen niet aan gedacht: Joeke en Vincent zijn goed thuisgekomen van hun reis naar Berlijn.

Vandaag zijn Martine en Ik 25 jaar samen, dat wil zeggen is het 25 jaar geleden dat we voor het eerst met elkaar gingen.



Zomertoernee van Theatergroep Ventebintie door Frankrijk (acrobatiek, muziek, dans, zang, acts). 20 mensen in een convoi exceptionel langs campings en pleinen. Aan het einde van die weken gebeurde het. Nog geen moment spijt gehad en ik teken voor de volgende 25 jaar.

Om het te vieren gaan we op 12 augustus altijd ergens lekker eten. Dit jaar hebben we het de avond ervoor gedaan bij Annie et Serge in La Chardy. Zij runnen een eendenfokkerij en organiseren in de zomer diners met na afloop chansons fermières. Serge als een soort Hessel (Terschelling) zingt en speelt zijn eigen composities en son pote André begeleidt hem.
Het menu had 5 gangen (gangetjes) met veel eend. (ja ook foie gras du canard!)

We zitten in de buurt van Vichy, mogen we langskomen en een nachtje blijven? Tuurlijk Carole et Wouter. De vorige keer in oktober 2006 belde jullie ook maar toen waren we voor het eerst niet in La Bétoule met de herfstvakantie. Na telefonische aanwijzingen hebben jullie toen bij ons geslapen op het parkeerterreintje in het donker en moederziel alleen.
Dit keer waren we er wel en hebben een leuk weekeinde gehad. Beetje markt op zaterdag en s'avonds een culinair avontuur met chansons na. Zondagmorgen om half elf vertrokken ze naar Amsterdam.

In het kader van ..... inderdaad hier de foto:

Uitzicht met miezer . . . .



Overigens zitten er dit jaar voor het eerst olijfjes aan de boom.
Klein maar fijn, we wachten af.

Ellen jarig vandaag, ze is in Schotland bij Paulina.



Happy Birthday Ellen!

In een van de openingen, zo je wilt raampjes, in de muren heeft een vogel een nestje gemaakt.
Met veel spuug en klei gemengd met strootjes en takjes heeft dat vogeltje een perfect rond nestje gemaakt.


[foto martine]

De vraag is welk vogeltje dat was.

Zondag en maandag bij Bart en Moni in de Dordogne geweest.


[foto www.geoportail.fr]

Fijne mensen en een fijne plek. Gelukkig ook regen maar de zondag was supertropisch heet.
We denken wel eens dat het overal in Frankrijk mooi weer is en nooit regent behalve bij ons!)
We deden buiten eten en grillen op het vuur.


[foto christiaan]

De franse taal is zo moeilijk als die zo mooi is . . .


[foto christiaan]

We mochten in het ouderlijk bed slapen: veel dank nog!

Emailtje van Joeke
We hebben elkaar gesteund in het wachten op bericht van Joeke en om niet zelf als eerste kontakt met haar te leggen. Geen bericht is goed bericht maar toch erg leuk dat ze emailde vanaf de camping bij Berlijn. Ik hoop dat ze de tweede week wel zon hebben en dat de regen wegblijft.

Waar is Staartje? Buiten kijken, jongen op het pad met hond aan de lijn. Hond blijkt Staartje te zijn, jongen op bezoek (werkbezoek) bij de buren. Ach dacht de hond, ik hoor een hondje blaffen en mensen joelen, daar ga ik maar eens kijken. Vorig jaar flikte ze dat ook eens en duurde het een half uur voordat ze reageerde op geroep van Martine.


[foto Linda]

Lisa is mijn oppaskind vanaf 6 maanden. Achteraf gezien is het mijn oefenkind geweest en heb ik daar veel aan gehad toen Joeke kwam. Ik moest er aan denken toen Martin en Nathalie hier waren. Ik was met Lisa en de Renault Estafette (camper) leuk een weekeinde naar een camping. Gezellig met zijn tweetjes. Lisa had het moeilijk om van huis te zijn en het lag vast niet aan mij maar na veel tranen sliep ze gelukkig en gingen we de volgende ochtend vroeg weer naar huis.



Nu is ze een heuse volwassene met een univ opleiding achter de rug en specialist in taalwetenschap en in niets meer dat kleine meisje dat kruipend over de vloer de dubbeltjes en kwartjes uit de spleet van het luik in mijn vloer peuterde.

[foto christiaan]

in het kader van daaag: het vertrek van lisa linda nemo en ralph.
leuk bezoek twee dagen, eten bij het vuurtje, marshmellows van de haribo nooit kopen: vies!

De laatste correcties van Marilyn zijn zondagavond vie de email verstuurd naar uitgeverij De Bezige Bij.


(foto christiaan)

Aan het boek van Philippe Besson wordt weer heftig verder gewerkt, elke ochtend weer een paar bladzijden.


(foto christiaan)

Joeke heeft zowat elk blikje energy drink dat er bestaat. Of deze nog niet?

Nadat Nathalie en Martin rond het middaguur vertrokken débroussailleerde Martine wat achter het huis en timmerde ik wat aan de keuken, die nu in de eindfase terecht is gekomen. Om drie uur op weg naar de brocante in Sazeray. Lekker de witte weggetjes genomen, hier en daar een omrijroute omdat die witte weggetjes niet op de te grote kaart stonden. Maar voilà 6 stalletjes bij het voetbalveld en de plaatselijke fanfare en het was feest. De vuurwerkkanonnen werden al in elkaar getimmerd voor vanavond, maar dan zijn wij gewoon weer thuis in La Bétoule.

Op de terugweg via Crevant gereden waar op dat moment de Foire aux vins op volle toeren lag. De foto laat de zanger zien die achter de coulissen staat te wachten tot hij op mag. Foto twee zegt genoeg. Wij zaten samen op een van de banken in het publiek en luisterden naar een echt frans cultuurfenomeen.




(foto christiaan)

[Nee Fredt het haalde het "Fever"-niveau niet.]

Nathalie Was Here.



Ze had haar vader Martin meegenomen. Nathalie is twee en krijgt binnen twee tot drie weken een zusje/broertje. Martin en martine vertalen allebei uit Het Frans en kennen elkaar daarvan. Martin woont in de Morvan en had wel oren naar een weekeindje vakantie met dochter Nathalie. Het was leuk dat ze er waren. Onze Joeke is nu 18 jaar maar het om je heen hebben van een tweejarig meisje was bij tijd en wijle een sprong in de tijd terug. Erg leuk.

In de serie vertrek hier het hunne:


(foto christiaan : de merc is van ons!)

Wat een koter in korte tijd aan ravage kan aanrichten was ik wel weer een beetje kwijt.


(foto christiaan)

Proest heeft een goed kontakt met de dichtsbijzijnde buren. Ze wonen in Parijs en zijn er met de vakanties. De vakantie is vandaag (Zwarte Zaterdag) voor de regio Parijs begonnen. Ze zijn gisteravond aangekomen. Proest is al de hele week naar hun huis aan het lopen in de hoop ze te treffen, maar tot vandaag dus zonder resultaat.


[foto martine]

Of hond in de stront. Het resultaat is hetzelfde: koeienvlaai aan Staartje betekent hond onder de douche.
Het buitenleven heeft veel voordelen, vooral voor honden. Waar in Amsterdam vind je nou een verse koeienvlaai waar je eens lekker in kan rollen?

Bizar moment toen ik met de Mercedes rechtsaf sloeg om de vuilniszakken naar het vuilnisverzamelpunt te brengen. Moest volop in de rem omdat ik anders bovenop de rouwstoet zou rijden.
Begraafplaats en vuilnisverzamelpunt liggen naast elkaar, net even buiten het dorp. Er is niet veel verschil lijkt het. Ik heb maar een rondje gereden om later terug te komen en de vuilniszakken weg te brengen.


[foto martine]


[foto christiaan]

de containers zijn op deze uitsnede beter te zien



[foto christiaan]

Het laden van het geluidsfragment hieronder kan even duren,
maar ach als je wist hoe lang ik hier vroeger naar kon luisteren,
hele nachten lang met vage gesprekken tussendoor, dan valt het wachten best wel mee.



Zoek op de inkompagina de vreemde eend in de bijt.

De maandag was een echte maandag, druilerig weer dat de hele dag aanhield met af en toe, echt af en toe, droge momenten. Een mooie dag voor wat binnenwerk. Keuken is aan de beurt. Begin je aan iets dan heeft dat gevolgen voor iets anders dat weer zorgt dat je eigenlijk eerst iets anders moet doen. Beslissingen nemen dus.
Gaten vullen, voorstrijken, stucadoren, aftegelen, enzo meer staat op het programma. Vervolgens het tweede deel van de keuken timmeren.

Deel van de "buit" van de brocante in Cluis.





Voor een euro werd dit chanson nog door de verkoper gezongen ook.

De oranje overall is vorige zomer met Hil meegekomen uit Maleisië, na gebruik door hemzelf mochten we hem houden. Waar hij met vrouw en kinderen woont dragen de mensen van verschillende overheidsdiensten overalls met verschillende kleuren.
Het watermannetje draagt blauw denk ik, de elektramensen een gele, riolering een oranje, plantsoenendienst een groene enzovoorts.
Kleurige boel moet het daar zijn.
Hil heeft vorig jaar als een Beest met de kettingzaag de oude chevrons van het schuurdak kort en klein gezaagd zodat wij die in de winter weer in de kachel kunnen gooien.
Ik hoop niet dat hij nu niet meer durft te komen omdat hij ook wel eens een luiervakantie wil. Bij ons wil hij altijd moe worden . . . .
Altijd welkom Hil!

Hil, geliefde ex-Rietveldcollega, gezellig op (werk-)bezoek



O nee, het is Martine die met de débroussailleuse de parkeerplaats onkruidvrij maakt.



Het leek verrekte veel op Hil, of is dat alleen maar vanwege de oranje overall?
Weer een grijsgroen elastiekje? [zie ook: Egeltje? + Cees Buddingh' en het egeltje van 17 juli]

Hil where are you!

Als toerist pak je zo eens een foldertje. Behalve in onze eigen omgeving, waar wij het toeristengevoel wat kwijt zijn en de meeste attrcties nu wel kennen, zijn wij in de naburige regio's wel degelijk gewoon toerist. En dan pak je zo af en toe een foldertje.

Mijn waarschuwing voor deze zomer is: NIET DOEN! Laat liggen!

De nieuwe trend in frans drukwerkland is kennelijk geparfumeerd vierkleurendrukwerk voor de toeristenindustrie. Zelfs na een half uur is de geur nog niet van mijn vingers af en ruik ik de indringende geurstof die door de drukinkt zit gemengd. Zal wel "gezellig" zijn of "thuisvoelen" moeten bevorderen.
Overigens had net de hond Staartje lekker door de koeienvlaaien liggen rollen en kwam optimistisch naast ons liggen. Ik kan je zeggen dat die twee geuren niet eens zover uit elkaar lagen . . . .

Ik dacht nog aan biologisch/eko drukwerk, maar om nu te denken dat eko/biodrukwerk gemaakt wordt met koeienstront door de inkt gaat me wat te ver.

8ste Marché De Potiers in de Tuilerie de Pouligny.



[foto martine]

In een voormalige steen-, schoorsteen- en dakpannenfabriek dit weekeinde keramiek wat de klok slaat.


[foto martine]


[foto martine]


[foto martine]


[foto martine]


[foto christiaan]

[foto martine]

Dat gevoel van dat egeltje dat s'avonds een egeltje lijkt maar de volgende dag een graspolletje blijkt te zijn deed me denken aan twee gedichten van Cees Buddingh' die over dezelfde split second gaan:

"
geen schaartje

'hé, dat lijkt wel een schaartje,
wat daar op de grond ligt,' dacht ik,
'een stoffig, grijsgroen schaartje'

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen schaartje was,
maar een elastiekje, ineengekringeld
in de vorm van een schaartje

Cees Buddingh'

"

geen brilmontuurtje

'hé, dat lijkt wel een brilmontuurtje,
wat daar op de tafel ligt,' dacht ik,
'een stoffig, brilmontuurtje,
zo eentje als bernlef wel draagt.'

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen brilmontuurtje was,
maar het grijsgroene elastiekje,
nu ineengekringeld
in de vorm van een brilmontuurtje

Cees Buddingh'

"

Totdat Joeke er in groep zes of zeven van de basisschool mee thuiskwam had ik er nog nooit van gehoord.


[foto christiaan]

6 jaar later lopen ze over je eigenste sleutelbos.[Van Antoinette begreep ik dat ze nu ook al in Londen kruipen, lees het artikel dat ik van haar weblog leende en hieronder plakte]A potentially deadly caterpillar - whose bristles can trigger asthma and allergic reactions - has arrived in Britain from the Continent. Nests of oak processionary caterpillars have been spotted in dozens of trees in London over the last few weeks. The discoveries have prompted fears that the species - normally found in the Mediterranean - has settled in the UK for good. They are covered in 63,000 poisonous hairs which can trigger allergic reactions and conjunctivitis if they are touched. Even if they are not handled, the bristles can break off and be carried in the air. If inhaled, they can trigger asthma. In extreme cases, they can even trigger anaphylactic shock. Although spraying kills them, the caterpillars release thousands of hairs as they fall to the ground. The presence of these hairs - and the fact that the toxin in them can survive for up to a year - means the risks remain even after the caterpillars are destroyed. Last year, officials at Kew Gardens in West London were forced to use hairspray to stick the nests together before burning them with blowtorches. The creatures first appeared in Britain last summer after they were brought into the country on trees imported from Holland. Small but potentially deadly:The hairs of Oak processionary caterpillars can trigger allergic reactions

De buitendouche krijgt een rieten jasje.


[foto christiaan]

Dit is de eerste fase.

De groentenkist is nu overbodig geworden.
De groenten gaan vanaf nu in de groentenlade van de nieuwe koelkast.


[foto christiaan]

Het is niet de eerste keer dat de groentenkist overbodig werd. Wij kregen drie kisten van Marjan. Ze gebruikte ze als transportkisten voor haar spullen toen ze in Kameroen werkte en woonde. Na het transport werden de kisten boekenkast en later weer transportkisten.


[foto christiaan]

Wij gebruiken er twee als boekenkast en een als groentenkist. Straks doen ze in de schuur dienst als verfblikkenkast.
Echt overbodig worden ze nooit denk ik.

Nieuwe koelkast, lijkt triviaal maar erg handig. Niet dat het vandaag zo warm en zo zonnig was maar toch.


[foto christiaan]

Bijkeuken opgeruimd en alles weer op z'n plekje gezet. Laat het warme weer maar weer komen.

Iemand interesse in een afleggertje? De 220 volt doet het niet briljant maar op gas koelt-ie des te beter. Welk bod doet ons die kast mee naar Nederland terugnemen?


[foto christiaan]

De franse uitgave van het boek van Besson dat Martine aan het vertalen is.


[foto christiaan]

Aan die vertaling wordt door M elke ochtend vanaf 09.15 uur hard gewerkt.
Om 11.30 uur komt © om de hoek kijken en wordt er daarna aan de buitentafel fijn gegeten.

Pas op een egeltje!




[foto christiaan]

Of toch niet?


[foto christiaan]

Het intermezzo van druppels regen die we maandag hadden is van korte duur geweest. Vandaag een zomerse dag met een koel briesje. Gewoon zomerweer.

De Eikelmuis of in het frans Lerot (Eliomys quercinus).


[foto van het web]

maakt wel op heel speciale plekken een nest.
Vaste plek is tussen luik en raam aan de voorkant van het huis.


[foto christiaan]

Nieuwe plekken zijn
a] onderin de tas met lege plastic flessen, zodat je bij verrassing ineens jonkies tussen je vingers hebt,
b] in de stofzak van de stofzuiger die in de dichte doos was opgeborgen.

Het jammere is dat we er pas achterkwamen toen we tijdens het stofzuigen rare piepende geluiden hoorden. Alsof er een boomblaadje dwars zat en de langsglijdende luchtstroom het deed piepen en ratelen.

Geen fijn moment als na het uitpellen van een enorme bos glaswol (we nemen glaswol i.p.v. steenwol want daar houden dieren niet zo van . . . .) een nest met dode en half dode minieikelmuisjes ziet.


[foto van het web]

We hebben twee koelkasten die branden op gas en/of 220 volt. Dat gas was nodig omdat we in het begin geen 220 volt aansluiting hadden. De bruine komt uit de caravan en doet alleen nog gas, de witte kochten we in hetzelfde jaar als we het huis gekocht hebben. De witte heeft het begeven, in ieder geval voor wat het stroomgedeelte betreft. De bruine was vanochtend uit gegaan en was dus ook niet koud meer binnenin. Vanmiddag dus op weg om een heuse "gewone" huis tuin en keukenkoelkast te kopen. Verlost van ergernis om piezzo en thermokoppel.

Het is weer zover: La Vache Qui Rêve op zijn best!
Vanmiddag kwamen de koeien om ons sappige gras op te eten.
Veel kalveren, zo klein!

Na een weekeinde van hitte (meer dan 30 graden C) is het weer omgeslagen. Het regende vandaag af en toe.

Nationale feestdag.

Het Bal: dit keer met een soort van dj in plaats van een combo dat live speelt.
Echt saai en niemand danste!
Daarna het Vuurwerk.
De fanfare was weer goed op dreef, voor de opnames klik op de link op de 14 juli pagina..


[foto christiaan]

Tom liet ons vanaf boven Parijs dezelfde route rijden die we altijd al reden. Op zich is dat prettig, daar hebben we Tom dus niet voor nodig. Maar de laatste 30 kilometer moesten we van Tom eigenlijk anders rijden. Omdat we langer gereden hebben dan normaal deden we eigenwijs en kozen voor onze eigen route via Neuvy.

Na natte koude weken (maanden) Amsterdam rijden we nu in de snikhete franse zon op weg naar La Betoule. Parijs was het struikelblok. Twee uur in een soort sauna.