tot later dit jaar

christiaan

met muziek van armand:

we zijn er kennelijk aan toe

Orsenne is een redelijk stadje waar we vooral doorheen rijden als we naar het stuwmeer gaan om te zwemmen.
jaarlijks de brocante als onderdeel van het drie dagen durende feest in de maand augustus.
Brocante in semi nocturne. Wij denken dan als we er om half negen in de avond zijn dat er dan ook volop te brocanteren is.

Het is helaas zo dat we telkens als we in orsenne naar de brocante gaan dat we of een dag te vroeg of te laat zijn, of wel op de juiste dag maar dan om elf uur bijvoorbeeld.

Onthoud het nou eens: in orsenne begint de brocante dus om 1500 uur en is kennelijk om half negen in de avond al lang afgelopen . .
terwijl de zon nog aan het ondergaan was.

Anyway, als je brood gaat halen om half tien in de ochtend zeggen ze bon soir tegen je en
we hebben lange tijd gedacht dat we het verkeerd begrepen hadden maar het was toch echt zo.
Dus semi nocturne is dus niet perse dat het gezellig in het duister brocante is.

Toen we onverrichter zake naar de benz terugliepen kwamen we het orsenner park tegen.



Nooit geweten dat daar een mooi park is met vijver en platanenlaantje dat uitkomt op de gemeentelijke sportvelden.
Petanque tournooi.



Voor wie interesse heeft: hotel de la poste in orsenne is te koop.




erg mooi en heel erg veel „achterstallig onderhoud”

Zitten we rustig te eten met Cathe en Hans in een restaurant op hoogte komen er ineens kuddes motorrijders langs. Na een tijdje houdt het op, waarschijnlijk omdat het etenstijd is. Op de luchtfoto van Geoportail is duidelijk dat het stukje weg waar wij aan zaten ook wel een lekker stukje is om met de motor te doen.

Wie de totale zonsverduistering van 22 juli a.s. wil zien, moet op reis.

Vanuit Nederland is er dit keer zelfs geen gedeeltelijke verduistering te zien,
maar in India, Nepal, Bhutan, Bangladesh, China, Zuid-Japan, en de Marshall en Gilbert Eilanden zal de eclips totaal zijn.
Met een duur van maximaal 6 minuten en 39 seconden is het zelfs de langste eclips van de 21e eeuw.



Maar wie er zo lang van wil genieten, moet wel op de Stille Oceaan zijn, op de eilanden ten zuidoosten van Japan.
Nabij de Chinese havenstad Shanghai wordt echter altijd nog 5 minuten en 56 seconden gehaald.
Hoe verder je naar het westen gaat zitten, des te korter zal de totaliteit duren.
Aan de westkust van India duurt de totaliteit maar iets meer dan drie minuten.
Een andere belangrijke reden waarom de meeste eclipsreizigers naar China zullen gaan, is omdat de kans op helder weer daar groter is.
(Bron: www.zonsverduistering.nl)

Nou ken ik mensen die toevallig in Noord India en in China zitten deze zomer.
Ik ben benieuwd of die weten van de zonsverduistering of dat ze net zo verrast zullen worden als de Inca's.
Kuifje maakte gebruik van de zonsverduistering om van de brandstapel gered te worden

12 juli 2008: Het Begin is er!
Overigens ging de reis hiernaartoe (aan elkaar?) niet geheel vlekkeloos. De Merc was in orde na een garagebezoek.
Het bonken bleek nog niet te zijn verholpen.
Daarover later meer. De avond voor ons vertrek nog lekker olie bijgevuld. Moet ik wel de dop er weer opzetten natuurlijk!
Na 79 km stonden we met nog 1 liter olie in de motor stil bij op een MacDonalds parkeerterrein olie van de auto te vegen.
Wegenwacht er bij natuurlijk. gelukkig was ik op tijd gestopt voordat er weer een koppakking langs zou zijn gevlogen . . .
Olie erbij, handen gewassen, verder op pad.
Nog wat keren gestopt vanwege het bonken (later meer) rond half negen aangekomen.



[overigens is de Mercedes uit 1985 te koop vanwege te weinig autorijden van Martine en ik]

Het gras rond het huis gemaaid door Michel, piekfijn in orde.


Michel.

De route van Tom langs Parijs was dezelfde route die wij altijd al reden en is de route die Bart ons ooit heeft aangeraden. Bij Antwerpen was het raak. Groot Oponthoud! File! Tom geeft aan dat we rechts aan moeten houden richting Breda. Doen we ook altijd al. Na een uur file en waarschijnlijk 2 kilometer "rijden" besluiten we Tom te negeren en via Rotterdam te rijden. Die rijbaan is nagenoeg leeg en stroomt lekker door. De volgende keer beslissen we zoiets dus een uur eerder. Tom rekent een alternatieve route voor ons uit maar wil ons toch echt via Breda laten rijden. Na hem de opdracht te hebben gegeven om langs Rotterdam te rijden doet hij wat we willen. Dat is geloof ik nog het lastige van zo'n ding: laat je Tom doen wat jij wil of laat Tom je doen wat Tom wilt.

Enfin, we zijn weer in Amsterdam. Het was fijn Joeke weer te zien en al haar vakantieverhalen te horen.
Ik heb vrijdag al een beeldschermconverter in mijn MacBook laten vervangen (scherm trilde bij het opstarten) en kon naar hartelust de nieuwe iMac strelen. Mooie combi zal dat straks zijn als de iPhone verkrijgbaar is in Nederland: de nieuwe iMac heeft de iPhone look and feel.



Op de Rietveld komen er komende week 24 binnen die we eens fijn in de werkplaats gaan gebruiken.

Vertrek naar Amsterdam. Na de brandnetels een echte Franse douche gegeven te hebben (die zien we nooit meer terug) rijden we de route die Tom ons wijst. We steken inderdaag veel kilometers af en rijden door het kleine Franse boerenlandschap naar Châteauroux om daar de snelweg op te gaan.
Vroeger toen Joeke nog meereed waren er, om de tijd te doden, op een paar momenten ijsjes te verdienen. Wie het eerste het bord van Parc Asterix zag, de aanwijzingen voor Eurodisney en het Apple logo in zuid Parijs.



Onmiskenbaar heb ik dit keer een ijsje gewonnen. Onderaan links Tom.

Zondag en maandag bij Bart en Moni in de Dordogne geweest.


[foto www.geoportail.fr]

Fijne mensen en een fijne plek. Gelukkig ook regen maar de zondag was supertropisch heet.
We denken wel eens dat het overal in Frankrijk mooi weer is en nooit regent behalve bij ons!)
We deden buiten eten en grillen op het vuur.


[foto christiaan]

De franse taal is zo moeilijk als die zo mooi is . . .


[foto christiaan]

We mochten in het ouderlijk bed slapen: veel dank nog!

Emailtje van Joeke
We hebben elkaar gesteund in het wachten op bericht van Joeke en om niet zelf als eerste kontakt met haar te leggen. Geen bericht is goed bericht maar toch erg leuk dat ze emailde vanaf de camping bij Berlijn. Ik hoop dat ze de tweede week wel zon hebben en dat de regen wegblijft.

Als toerist pak je zo eens een foldertje. Behalve in onze eigen omgeving, waar wij het toeristengevoel wat kwijt zijn en de meeste attrcties nu wel kennen, zijn wij in de naburige regio's wel degelijk gewoon toerist. En dan pak je zo af en toe een foldertje.

Mijn waarschuwing voor deze zomer is: NIET DOEN! Laat liggen!

De nieuwe trend in frans drukwerkland is kennelijk geparfumeerd vierkleurendrukwerk voor de toeristenindustrie. Zelfs na een half uur is de geur nog niet van mijn vingers af en ruik ik de indringende geurstof die door de drukinkt zit gemengd. Zal wel "gezellig" zijn of "thuisvoelen" moeten bevorderen.
Overigens had net de hond Staartje lekker door de koeienvlaaien liggen rollen en kwam optimistisch naast ons liggen. Ik kan je zeggen dat die twee geuren niet eens zover uit elkaar lagen . . . .

Ik dacht nog aan biologisch/eko drukwerk, maar om nu te denken dat eko/biodrukwerk gemaakt wordt met koeienstront door de inkt gaat me wat te ver.

Tom liet ons vanaf boven Parijs dezelfde route rijden die we altijd al reden. Op zich is dat prettig, daar hebben we Tom dus niet voor nodig. Maar de laatste 30 kilometer moesten we van Tom eigenlijk anders rijden. Omdat we langer gereden hebben dan normaal deden we eigenwijs en kozen voor onze eigen route via Neuvy.

Na natte koude weken (maanden) Amsterdam rijden we nu in de snikhete franse zon op weg naar La Betoule. Parijs was het struikelblok. Twee uur in een soort sauna.